Yakar Saro

Yakar Saro - srebrny smok, przeklęta dusza. Lat 1000, wygląda na 20. Zajęcie: nauczyciel kontroli żywiołów.  OPIS: Urodziła go kobieta, nasienie dał nieznajomy, którego krew musiała być niezwykła, bo chłopiec, który urodził się tej sztormowej nocy, kiedy morze było gniewnie wzburzone, był inny. Najdziwniejsze były jego oczy, które w ciemnościach mieniły się odcieniami złota i czerwieni, co wprawiło jego matkę w dzikie przerażenie i chodź wiedziała, że jej dziecko będzie odmieńcem wyrzekła się go z obawy przed konsekwencjami. W tamtych czasach palono kobiety na stosach za coś takiego. Odkąd sięga pamięcią,  Yakar wychowywał się sam. Zawsze zdany na siebie, na to co upoluje lub ukradnie stał się twardym człowiekiem, niemal żelaznym. Już od małego łapał się dorywczych prac i całym sercem nienawidził dorosłych, który albo go wykorzystali jako siłę roboczą albo przeganiali z podwórka, kiedy prosił o jedzenie.  Kiedy dorósł było już za późno i był pełen awersji do wszelakich istot ludzkich, a szczególnie do kobiet. Tych nigdy nie darzył szacunkiem i upodobał sobie ich wykorzystywanie dla własnych namiętności. Wszystko przez matkę, która pozostawiła w jego sercu wyrwę.  Lata mijały, świat zmieniał się podczas dekad a Yakar wciąż pozostawał młody i w sile wieku. Musiał emigrować, żeby nie ściągać na siebie podejrzeń.  Wykształcenie, które później zdobył oraz doświadczenie sprawiło, że dorobił się niemałej fortuny, ale bynajmniej nie przez uczciwą pracę.  Nauczył się kantować i oszukiwać, oraz wyzyskiwać ludzi do ostatniego centa i pewnie bawiłby się w to nadal, gdyby nie pewien deszczowy wieczór.  Wtedy za swój obiekt oszustwa obrał niewłaściwą kobietę, która okazała się być przebiegłą czarownicą i kiedy tylko wywęszyła podstęp ukarała Yakara bardzo surowo.  Ujawniła jego naturę w najpodlejszy sposób, sprawiając, że zaczął zamieniać się w srebrnego smoka w którego zmienia się każdej nocy.  Podczas przemian Yakar rzadko jest sobą przez co dochodzi do niekontrolowanych przez niego morderstw.  Srebrny smok stał się więc legendą i koszmarem opowiadanym przez rodziców swych krnąbrnych dzieci.  W zamierzchłych czasach za głowę srebrnego smoka oferowano forntune.  Yakar nie miał wyjścia i porzucił swój dawny styl życia, kupując wielką posiadłość w Graleyn.  Miasto to spodobało mu się bardzo i chociaż wciąż nie kontroluje swoich przemian, kontroluje swoją duszę. Mimo to woli nikomu nie pokazywać swojej drugiej, mniej łagodnej natury.  Osiadłszy w jednym miejscu na dłużej zaczął interesować się mocą płynącą z matki natury, a konkretniej z 4 żywiołów.   Szybko okazało się, że ma do tego niezły dryg i że radzi sobie znakomicie.  Ostatecznie stał się w tym tak dobry, że chcąc znaleźć sobie zajęcie przyjął pod swoją opiekę uczennicę, której gotów jest przekazać swoją wiedzę.  Yakar ma przedziwny charakter. Trudno jednoznacznie stwierdzić czy jest postacią pozytywną czy negatywną. Na co dzień zachowuje się jak gbur, który przemyka zmokłymi ulicami nie odzywając się do nikogo. Bywa samotnikiem, który mieszka w swoim zamku na wzgórzu wraz z kilkoma lokatorami. Nie wielu z poza jego kręgu chcą mieć z nim coś wspólnego.  W chwilach jednak kiedy w niebezpieczeństwie znajduje się dziecko czy niewinne zwierzę potrafi zamienić się w herosa i przynieść ratunek.  W SKRÓCIE: Zrodzony z człowieka i Boga• Obłożony ciężką klątwą za nieposłuszeństwo • Przemienia się w srebrnego smoka ZDOLNOŚCI: Latanie • Nadludzka siła • Przemiana w smoka • Wytwarzanie ognia Nie kopiować skórki!

ROZDZIAŁY   Poboczne    Powiązania

Calsei

Calsei, lat 3000, Dżin, który nie spełnia już życzeń, Zajęcie: Uzdrowicielka.  OPIS:  Calsei została stworzona przez kapryśnych Bogów, który zdecydowali, że czas powołać na świat istoty, które będą spełniać zachcianki innych. Było to doskonałe rozwiązanie dla Bóstw, których wysłuchiwanie ludzkich próśb bardzo zbrzydło.  Nie można powiedzieć, żeby życie Dżina było usłane różami. Calsei rozwieje wszelakie wątpliwości na ten temat. Przez wiele lat służyła na dworach cesarskich jako prywatna zabaweczka władców, którzy nieustannie chcieli, aby ich marzenia stawały się rzeczywiste i to za sprawą dziewczyny.   Była niewolnicą ich zachcianek, ich egoistycznych pragnień. Nieraz musiała wpływać na wynik wojen, wygląd, relacje, a wszystko po to, aby oni byli zadowoleni.  Nie miała wyjścia, nie mogła uciec bo i nie miała dokąd. Nie tylko jednak dlatego. Nad dżinami ciąży bardzo stare i okrutne prawo, które mówi, że jeżeli nie spełnią życzeń swoich właścicieli zostaną ukarane śmiercią.   Na szczęście po wielu, wielu latach prawo nieco zmieniono i ustalono, że jeden człowiek ma prawo do trzech życzeń od jednego dżina. Trudno jednak powiedzieć, aby to zwróciło im całkowitą wolność. Bowiem jeden właściciel przekazywał ich lampę drugiemu i tak ciągnęło się to w nieskończoność.    W końcu Calsei nie wytrzymała i zamordowała ostatniego ze swoich właścicieli. Stało się to w roku 20 n.e, a ponieważ życzenie nie zostało sprecyzowane i wypowiedziane to nie musiała umierać z powodu jego nie spełnienia. Tak udało jej się nagiąć prawo. Zabrała ze sobą swoją złotą lampę i schowała w miejscu o którym tylko ona wie. A wszystko po to, aby nikt więcej jej nie odnalazł i nie pozyskał na własność.  Ponieważ zamordowała swojego właściciela jest poszukiwana przez Bogów, który łaknął wymierzenia jej surowej kary. To zmusiło ją do nieustannego ukrywania się, życia w cieniu jak najdalej od ludzi.  Graleyn stało się jej najlepszą kryjówką. Tutaj była taka, jak wszyscy - miała swoją przeszłość, swoje tajemnice, swoje demony snów. Nikt nie pytał i nie domagał się odpowiedzi o jej tożsamość. Zyskała wolność, a żeby odkupić swoje winy z powodu pozbawienia człowieka życia, zaczęła uzdrawiać innych i leczyć ich dolegliwości.   Calsei jest osobą, której twarz nieustannie wyraża tajemniczość. Jej oczy są wiekami zamkniętych skrzyń do których nikomu nie wolno zajrzeć. Żyje z dnia na dzień w każdej chwili gotowa na to, aby jej świat rozpadł się na milion kawałków. Spodziewa się, że mogą ją znaleźć szybciej niż by chciała i tego obawia się najbardziej.   Przez mieszkańców uważana za cudowną osóbkę, która wyleczy ze wszystkiego co dolega ich ciałom. Nikt nie ma pojęcia kim jest.   Uwielbia łucznictwo oraz zabawy z mieczem. Doszła do wniosku, że umiejętności walki pozwolą jej na obronę w przypadku zagrożenia i da jej pewną niezależność jakiej nie mogła dostąpić będąc niewolnicą.  Zna się na ziołach, które regularnie zbiera i wytwarza z nich lekarstwa.   W towarzystwie nie wiele mówi, za to woli słuchać z uśmiechem i przytakiwać. Kiedy już otwiera usta to tylko po to, aby opowiedzieć ciekawą baśń czy legendę. Nigdy nie mówi o sobie. ZDOLNOŚCI: Spełnianie życzeń • Uzdrawianie • Niewidzialność • Walka mieczem i łucznictwo WYGLĄD: Ciemne włosy • Ciemna oprawa oczu i tęczówki • Blada cera • Szczupła sylwetka • Przeważnie ubrana wygodnie Nie kopiować skórki!

Rozdziały   Postacie Poboczne    Powiązania

Yakar Saro, wampir, dowódca wampirzej armii królewskiej OPIS: Yakar nie pamięta kiedy stał się wampirem. Nie pamięta czasów kiedy przechadzał się po ziemskim padole jako zwykły śmiertelnik, jako człowiek. Wampirem mógł być od zawsze i taka wersja wydaje mu się niezwykle prawdopodobna. Yakar w pełni akceptuje to kim jest. Nigdy nie rozumiał problemów egzystencjalnych swoich pobratymców. W końcu bycie wampirem daje tyle nieograniczonych możliwości, które on sam namiętnie wykorzystuje. Kiedy okazało się, że jako wampir cechuje się się niebywałą odwagą i szybkością zaciągnięto go do królewskiej armii wampirów, gdzie służy dzielnie swojemu królowi i jest gotowy odnieść każdą, poważną ranę. Z dumą nosi swój mundur i miecz, reprezentując swoich współbraci w armii. Nie jedną stoczył już walkę i niejednego posłał na tamten świat, ale z czasem okazało się, że śmierć, którą zadawano tak części traci swoje znaczenie. Yakar wyzuł się więc własnego sumienia, aby stać się osobnikiem skutecznym i niepokonanym. Całe królestwo Keroni łaknie jego śmierci, wszędzie wy-rozwieszane ją kartki z jego nieudolną podobizną, a za jego głowę można otrzymać sowite wynagrodzenie w złocie i ziemi. Jak na razie jednak nikomu nie udało się dotknąć Yakara Saro, a co dopiero pozbawić go życia. Dla swoich, uchodzi za małomównego elokwentna, który porusza się bezszelestnie w ciemnościach. Jest wierny jak pies i oddany jak koń, ale chadza własnymi ścieżkami jak kot przez co nikt nie zna jego sekretów ani problemów. Yakar nie zwierza się nikomu. Nie potrzebuje przyjaciół, a jedynie sojuszników, dlatego stał się samotnikiem. Rozmiłowany do granic możliwości w literaturze, muzyce i wszelakiej sztuce jaką spłodził świat. Wspaniale gra na fortepianie jest to jego ulubione zajęcie podczas wolnych chwil. Za dnia wychodzi rzadko, ale kiedy już to zawsze ubrany w ciężką, granatową sukmanę z kapturem, która dzięki swoim magicznym właściwościom chroni go przed skutkami słońca. ZDOLNOŚCI: Posługiwanie się białą bronią • Jazda konna • Nadludzka siła • Nadludzka zwinność WYGLĄD: Ciemne włosy • Czerwona barwa tęczówek • Blada cera • Szczupła sylwetka • Przeważnie ubrany w mundur Nie kopiować skórki!

Ayanna "Aya" Joserro OPIS: Etrella była nałożnicą, jej matka była nałożnicą, babki, ciotki i kuzynki parały się nałożnictwem. Grzały łoża znamiennych baronów i lordów i siadywały z nimi przy suto zastawionych stołach, ale nigdy nie osiągnęły jednego - nie rozmiłowały w sobie królów. Aya przyszła na świat pewnej bardzo mroźnej zimy, przyjęta na świecie nie mniej chłodno i obojętnie przez kobiety, który asystowały jej matce przy porodzie. Ta zaś dzieci wydała już sporo i chociaż nieliczne tylko przeżyły do roku, kolejna latorośl nie wywarła na niej wielkiego wrażenia. Dziewczynka będzie nazywać się Aya - powiedziała tylko zmęczonym tonem i wyrzekła się go na zawsze. Aya trafiła do domu nałożnic, bogatej i znamiennej posiadłości gdzie dziewczęta dorastają u boku starych "sióstr" ucząc się od nich wszystkiego co powinny o fachu miłości i sprawiania przyjemności mężczyznom. Te, które osiągały odpowiedni wiek lat 14 trafiały do loża bogaczy i to właśnie różni je wszystkie od pospolitych dziwek. Nałożnice są wyszkolone w kochaniu, uwodzeniu i dogadzaniu swemu panu. Pławią się w luksusach i nie są aż tak linczowane przez społeczeństwo jak dziwki, ale są nie więcej szczęśliwe od nich. Im ładniejsza panna tym większa szansa, że trafi na sam szczyt, czyli to loża królewskiego.Ojcem Aya'i był ponoć jeden z lordów, ale kto dokładnie nigdy nie miała okazji się dowiedzieć. Pytając swoich starych sióstr narażała się tylko na ich gniew, a czasem nawet na lanie. - Nie to powinno cie interesować. Jeżeli chcesz osiągnąć więcej musisz stać się mistrzynią w tym do czego zostałaś urodzona... musisz być idealną nałożnicą - mawiały wszystkie jednogłośnie. Aya już od najmłodszych lat zetknęła się z tym, co dla zwykłego dziecka jeszcze nie istniało z seksem i orgią. Z brutalnością i niezaspokojeniem mężczyzn, który przychodzili do swoich kochanek. Te, które zdobywały ich uznanie wybywały z domu i mieszkały z nimi pod jednym dachem. Aya widziała wiele, ale nie miało to za dużo wspólnego z miłością, której od zawsze pragnęła. Szybko zrozumiała, że jest tylko jeden sposób, aby odzyskać swą wolność i zyskać coś więcej... musi uwieść samego króla, musi zdobyć jego serce. Od maleńkiego powzięła sobie ten zamiar i po dziś dzień jest gotowa zrobić wszystko, aby ON ją zauważył. Aya dorastała w otoczeniu kobiet, których godność i znaczenie zostało sprowadzone go zabawek mężczyzn. Bite i poniewierane miały obowiązek wciąż się uśmiechać i dogadzać. Nie wiele kobiet miało więcej niż jednego kochanka, bowiem bogacze musieli mieć pewność, że ich wybranka dogadza jedynie im samym, ale nie zawsze kobieta doznawała z ich ręki wdzięczności czy sympatii. Bogactwa i przebywanie na salonach nie mogło wynagrodzić braku podejmowania własnych decyzji, wiecznego milczenia w towarzystwie i słuchania o sobie jedynie jako o tej, która na niczym więcej się nie zna. Aya musiała wierzyć, że jest inaczej. Mając siedem lat widziała kobietę w mieście dosiadającą konia, ubraną w srebrzystą zbroję, dzielną i waleczną oraz pewną siebię. Aya chciała zostać kimś właśnie takim. Stała się dziewczęciem własnego charakteru, ale i niezwykłego sprytu. Ubrała się w szaty łagodności, dziewczęcości i uległości, która ma czynić z niej kobietę idealna do królewskiego łoża. Natura nie poskąpiła jej również urody, co bardzo sobie ceni, jako, że ładne dziewczęta zyskują lepszych kochanków.Nie wiele się odzywa, ale uważnie słucha i wyciąga wnioski. Analizuje otoczenie w którym przebywa, ocenia ludzi, który ją mijają i próbuje się na nich wyznać, aby potem nie dać się zwieść. Pilnuje swojej cnoty, chcąc zachować ją dla swego wybranka króla. Pięknie haftuje, cudownie śpiewa, potrafi zgrabnie tańczyć. Pozyskała całą możliwą wiedzę, aby stać się jeszcze lepsza. Zna najlepsze kawały, nauczyła się posiadać wyśmienity humor, którym mogłaby zabawiać swojego kochanka oraz dba o swój wygląd, aby zawsze wyglądać nienagannie. Gdyby była wolna, gdyby pozwolono jej żyć po swojemu chciałaby odnaleźć swojego ojca. Nie wątpliwie jest to wysoko urodzony człowiek, który wyrzekł się jej podobnie jak matka. Jej rodzicielka nie mieszka już w domu nałożnic, co pozwala Aya'i sądzić, że wciąż żyje na utrzymaniu swojego kochanka. Aya nienawidzi swoich rodziców całym sercem nie tylko za to, że skazali ja na marne życie, ale również dlatego, że nigdy nie zechcieli jej poznać. Nigdy nie widziała ich na oczy, co nie pozwala jej dowiedzieć się po kim odziedziczyła swoje złote włosy i błękitne oczy. Posiada troje starszego rodzeństwa. Dwaj bracia wstąpili do armii królewskiej, chociaż nie mają tak wielkich przywilejów jak dzieci urodzone z prawego łoża, natomiast starsza o dwa lata siostra - Verlissa jest szkolona na nałożnicę podobnie jak Aya. Z trójki rodzeństwa tylko najstarszy brat widział kiedyś matkę oraz wie kim ona jest, jednak prawdę tę owiną szczelną zasłoną tajemnicy, której rąbka za nic nie chcę odsłonić. W skrócie: 25 lat ∙ Jej matka była nałożnicą lorda ∙ pragnie uwieś serce Króla Wygląd: jasne oczy, jasne włosy ∙ szczupła sylwetka, biała cera ∙ Nie kopiować skórki!

Poboczne.

Zastrzegam sobie prawo do wizerunków oraz postaci, które są tutaj zawarte. 

Vallro Derasoko VII - król Kreonii. Znakomity, umiłowany i oświecony doradca królowej oraz jej małżonek.  Ma wielu zwolenników i jeszcze więcej wrogów. Tyle samo zasług co zarzutów. Wspaniały jeździec konny, biegle włada mieczem, nie lęka się śmierci ani ciosów. Posądzony o konszachty z tajemnym zakonem o którym nikt nie ma pojęcia. Z charakteru uchodzi za powściągliwego na zewnątrz oraz namiętnego w środku.

Iklesias Derasoko - książę Kreonii, brat króla. Młody, przystojny osobnik, który nigdy nie uchodził za odpowiedzialnego. Zamiast podejmować ważne decyzje woli oddawać sie zabawie, balom i kobietom. Świetny uwodziciel, bystre oko, spiskowiec i kłamca.

Irene Marado - właścicielka domu nałożnic, który otrzymała w spadku po matce. Surowa, zimna i bezwzględna kobieta dla której liczy się tylko zysk i osobiste korzyści. Ma znajomości wśród książąt i królów dlatego uchodzi za wpływową i bardzo niebezpieczną kobietę. Nikt nie zna jej największego sekretu, że jeszcze jako młoda dziewczyna została odrzucona przez króla Kreonii, którego nie udało jej się uwieść. Z tego powodu musiała zadowolić się jedynie byciem spadkobierczynią matczynego interesu.

Sewryn Josero - najstarszy brat Ayanny, rycerz w armii królewskiej. Twardy człowiek, który od początku wychowywany był przez żelazną rękę i szkolony na walecznego człowieka. Nie zaznał w swoim życiu zbyt wiele miłości przez co jego serce jest twarde jak diament. Jako jedyny zna swoją rodziną matkę, ale nic o niej nie wspomina. Nie chcę osiągnąć niczego wielkiego i zbytecznego, jest zadowolony z tego co ma i nie popiera wszelakich prób walki o pozycje w świecie. Surowy i nieugięty w wielu sprawach.

Gonor Jossero - młodszy ze starszych braci Ayanny. Z nich wszystkich stał się najbardziej zimnokrwisty i porywczy. Nienawidzi wszystkiego co ma związek z Kreonią, ma awersje do kobiet, które traktuje jak zwykłe szmaty. Służy w armii królewskiej i trudno mu się podporządkować. Lubi żyć na własną rękę i spiskować. Nie chcę mieć nic wspólnego ze swoją rodziną.

Velerissa Joserro - starsza o dwa lata siostra Aya'i. Jedyna osoba, którą Aya kocha nad życie. Velerissa daje swojej siostrze wiele ciepła i wsparcia oraz częściowo zastępuje jej matkę, samej będąc jeszcze dzieckiem. W przeciwieństwie do Aya'i, Velerissa jest dużo bardziej lękliwa wobec życia, ale nie wobec mężczyzn przez co uchodzi za bardzo dochodową w przyszłości.